Arne Nordheim (ur. 20.06.1931w Larvik, zm. 6.06.2010 w Oslo) przez ponad 50 lat był jedną z najwybitniejszych postaci norweskiego środowiska muzycznego. Został laureatem wielu
międzynarodowych nagród i tytułów, a od państwa norweskiego otrzymał prawo do zamieszkania w rezydencji, przyznawane najwybitniejszym artystom. W 1997 r. przyznano mu honorowe członkostwo Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej.

W latach 1948-52 studiował grę na organach i fortepianie oraz teorię muzyki i kompozycję w Konserwatorium Muzycznym w Oslo. Pisał dzieła należące do wielu różnych gatunków, lecz jego ulubionym medium była bez wątpienia orkiestra. Jego wczesne utwory, takie jak Evening Land (1957), Canzona (1960) i Epitaffio (1963) powstały pod wpływem ówczesnej ogólnoeuropejskiej tendencji do poszukiwania nowych możliwości dźwiękowych przy użyciu tradycyjnych instrumentów, choć ostatni z wymienionych utworów obejmuje również partie elektronicznych instrumentów nagranych na taśmę. Nordheim był przez pewien czas szczególnie zainteresowany możliwościami mediów elektroakustycznych. Tworzył wtedy dzieła czysto elektroniczne, jak np. Solitaire z 1968 r., ale też utwory w których elektroniczne źródła dźwięku przeciwstawiane są perkusji lub innym instrumentom.

W 1972 r. jego Eco na sopran, dwa chóry i orkiestrę zostało wyróżnione Nagrodą Muzyczną Rady Nordyckiej. W ostatnich dekadach swojego życia pisał utwory na zamówienia płynące z całego świata, np. Greening dla Orkiestry Symfonicznej z Los Angeles (1973r.), balet Burza (1979r. ) na Festiewal Schwetzinger w Niemczech, koncert wiolonczelowy Tenebrae (1980r.) dla Mścisława Roztropowicza, Aurora (1983r. ) dla grupy wokalnej Electric Phoenix, Magma (1988r. ) dla orkiestry Concertgebouw.

W 1994 r. miała miejsce premiera dramatu muzycznego Draumkvadet, która była częścią oficjalnego programu Igrzysk Olimpijskich w Lillehammer. Trzy lata później Arve Tellefsen wykonał po raz pierwszy Koncert na Skrzypce i Orkiestrę. W 1997 wystawiono również jego oratorium Nidaros, skomponowane z okazji tysięcznej rocznicy założenia miasta Trondheim.
Ostatnim ważnym dziełem tego kompozytora jest koncert puzonowy Fonos, który został wykonany po raz pierwszy przez Mariusa Hesby i Orkiestrę Symfoniczną z Bergen.

Tłumaczenie: Agnieszka Pikuta
sd
 
Notify a friendNotify a friendPrint story Print story Text: - Red.